PrintMail this page

Europese traditionele muziekinstrumenten

Al gehoord van een crwth, een wawa, een muchosa, een firlinfeu of een dimplipito? Stuk voor stuk te vinden in het mim. En daarbij nog zo'n 1400 andere volksinstrumenten van overal in Europa. Van IJsland tot de Kaukasus, en van Spanje tot de Oeral. Een vierhonderdtal daarvan zijn te zien in de tentoonstellingszaal Tradities in de wereld.

Helemaal in de geest van Victor-Charles Mahillon, onze eerste conservator, hebben wij ongeveer alles wat ooit gemaakt is om geluid voort te brengen, muzikaal of niet. Dus zowel onooglijke kinderfluitjes als verfijnde accordeons. Zowel vedels en fluiten als toeters en bellen.

Wij zijn bijvoorbeeld heel trots op onze collecties van accordeons (een honderdtal exemplaren) en van hommels en zithers (zo'n 60 stuks), waarvan telkens de helft van Belgische makelij. Uitzonderlijk is ook onze verzameling van een zestigtal doedelzakken, waaronder de drie enige oude Belgische doedelzakken die bewaard zijn gebleven. Maar even goed gaan wij prat op leuke collecties van vogellokfluitjes en fluitjes in aardewerk, telkens zo'n tachtig stuks.

Er zijn instrumenten uit zowat alle landen van Europa. Vooral Frankrijk, Duitsland, Spanje, Italiƫ, Roemeniƫ en Turkije zijn goed vertegenwoordigd, met telkens vele tientallen stukken. Maar sinds het einde van de jaren 1960 hebben de conservatoren van de Europese volksinstrumenten zich vooral toegelegd op de studie van de volksinstrumenten in eigen land. Met als resultaat een spectaculaire groei van het Belgische aandeel in de verzameling, tot meer dan driehonderd stuks.

In de zaal Tradities in de wereld verneem je het ABC van de Europese volksinstrumenten, van de A van alboka, een Spaans-Baskische dubbelklarinet, tot de Z van zurna, de Turkse hobo. Met tussenin de Welshe lier crwth, de Kaukasische dubbeltrom dimplipito, de Lombardische panfluit firlinfeu, de Noord-Henegouwse doedelzak muchosa en de Bergense ronker wawa.